Legenda o Maguelonne

Magelona (Maguelonne), bohaterka prowansalskiego romansu rycerskiego, ułożonego wierszem ok. 1180 r. przez Bernarda de Treviers, przerobionego w prozie w roku 1457. Romans ten, nader popularny, tłumaczony był na wiele języków. W przekładzie polskim ukazał się w XVI w, a potem był wielokrotnie przedrukowywany.
Magelona jest córką króla Neapolu. Porwał ją ukochany, hrabia Prowansji Piotr. Gdy spała w lesie, kruk porwał jej czerwony szal z trzema pierścieniami, podarunek od Piotra i uleciał za morze. Piotr w łódce pomknął w pogoń za krukiem, ale uniesiony przez burzę, dostał się do niewoli korsarzy. Obudziwszy się, Magelona długo poszukiwała bezskutecznie ukochanego, w końcu wzniosła w Prowansji na wybrzeżu morskim kościół i szpital. Powróciwszy z niewoli, chory Piotr znajduje przytułek i opiekę w tymże właśnie szpitalu, gdzie spotyka ukochaną i jego miłość uwieńczona zostaje małżeństwem.